HP/De Tijd

“Die grote kikkerogen, die armen strak over elkaar, die snoeiharde stem: Van der Linden was zicht- en hoorbaar nerveus. Maar het format van M is veelbelovend. Een Lubach-bouillonnetje – Human Factor, de producent van M is ook verantwoordelijk voor Lubach op Zondag-, een vleugje Man bijt Hond – wat vindt de ‘gewone’ man/vrouw? – de dialoogjes met Thijs Boontjes, naamgever van het gelijknamige Dans- en Showorkest dat zorgt voor de aanstekelijke muziek in de talkshow: dat smaakt naar meer.”

AD

“Maar Margriet van der Linden, de M in dit geval, kan gerust zijn: ze deed het prima. Ze heeft meer dan genoeg humor en flair om zo’n programma te dragen. Ze was in het begin duidelijk zenuwachtig, getuige de bambiogen richting autocue. Maar dat trok in de loop van de uitzending al bij. Dan nu wat er beter kán en vooral móet: de onderwerpkeuze. Het was een grote terugblik die eerste M: op Boer zoekt Vrouw, op het Songfestival, op eerdere #metoo-bekentenissen van Arie Boomsma en op een Netflix-docu die al weken uit is. En daardoor was het niet spannend, niet spraakmakend, niet urgent.”

NRC

“Maandag was het dan eindelijk zover: mogelijk zat er een regisseur in Van der Lindens oor te toeteren dat ze vooral breed moest lachen, want de presentatrice deed in haar eerste aankondiging erg haar best om elke zweem van stuursheid van haar gelaat te jagen. Later vond ze haar uit Moltalk vertrouwde blik terug, waarbij ze gasten als een merkwaardige, maar veelbelovende diersoort lijkt te beschouwen. In aanmerking genomen dat eerste pannenkoeken meestal mislukken, is er genoeg reden om aan te nemen dat het goed komt met M.”